Wie neemt de laatste op de schaal?

Stel je bent met een paar goede vrienden of kennissen een avondje lekker aan het borrelen. Het is gezellig en de gastheer of vrouw zet een schaal met overheerlijke lekkernijen op tafel. Hmmm... lekker! Iedereen doet zich te goed en in no-time is de schaal leeg. Tenminste.... op het laatste hapje na.

Waarschijnlijk ken je deze situatie wel. Vaak blijft het laatste hapje lang liggen. Is iedereen verzadigd? Is de snack niet lekker meer? Welnee, grote kans dat de anderen, net als jij, op dit laatste hapje azen. De reden dat deze blijft liggen zit 'm in onze aard. Het opeisen van 'de laatste' zal door de anderen, die ook op de loer liggen, niet als positief ervaren worden. Dat voelen we feilloos aan.

Dit effect speelt vooral een rol wanneer we de groepsleden kennen en we hun mening over ons belangrijk vinden. In een omgeving waarin je eigenlijk niemand kent, is het veel makkelijker om zonder omwegen je prooi te bespringen. Ook wanneer het de laatste betreft. Jij kent de groepsleden niet en zij kennen jouw niet. Wat ze van je vinden doet er dan veel minder toe.

Dit wetende pak je het de volgende keer gewoon slim aan, tenminste als je die overheerlijke laatste echt wilt bemachtigen. Je pakt de schaal en zegt 'Ik heb eens een artikeltje gelezen over de laatste snack en waarom deze zolang blijft liggen. Het heeft ermee te maken dat men gevoelig is voor de mening van mensen die men goed kent. Door de laatste snack op te eisen kun je negatief beoordeeld worden. Aangezien jullie mijn vrienden zijn en ik veel om jullie geef, wil ik voorkomen dat er over iemand van jullie negatief gedacht wordt. Daarom neem ik deze laatste snack als uiting van mijn vriendschap'.

Probleem opgelost. Eet smakelijk.